Parkinson, Choroba Parkinsona, Żyć z chorobą Parkinsona, Parkinson, Choroba Parkinsona, Żyć z chorobą Parkinsona,



<<<< powrót

Leki przeciwparkinsonowskie

Poniżej opisane są leki zarejestrowane w Polsce, stosowane w leczeniu objawów choroby Parkinsona. Podane są ich nazwy handlowe, a w objaśnieniach chemiczne nazwy międzynarodowe.
Segan, Selerin, Jumex, Niar, Selenor, Selgin, Selgres - leki zawierające selegilinę, preparat o średnim działaniu przeciwparkinsonowskim, hamuje rozkład dopaminy w mózgu, stosowany raczej w początkowym okresie choroby lub jako dodatek do innych leków, wymaga ostrożności w chorobie wieńcowej i niewydolności krążenia.


Azilect (rasagilina) – lek hamujący rozkład dopaminy w mózgu przez co zwiększa się jej poziom w organizmie. Może być stosowany zarówno w monoterapii choroby Parkinsona we wczesnym stadium oraz w terapii łączonej z lewodopą w późniejszych stadiach. Stosowanie leku Azilect przynosi korzyści w postaci spowolnienia postępu choroby Parkinsona jak również zmniejsza nasilenie charakterystycznych dla tej choroby objawów. Dodatkowym atutem leku jest dawkowanie raz na dobę niezależnie od pory dnia i posiłku. Azilect dostępny jest w opakowaniu 28 tabletek 1 mg. Koszt kuracji miesięcznej to ok. 280 zł.

Bromergon, Parlodel, Bromocorn - preparaty bromokryptyny, substancji naśladującej działanie dopaminy, o średniej sile działania na objawy parkinsonowskie, stosowane w połączeniu z innymi lekami, wymagają ostrożnego, stopniowego zwiększania dawki. Podczas podawania leku, mogą wystąpić między innymi spadki ciśnienia tętniczego i zaburzenia psychiczne o charakterze halucynacji.

Requip - zawiera ropinirol, czyli lek naśladujący działanie dopaminy, podobny do bromokryptyny i pergolidu. Jest droższy od Permaxu, ale nieco lepiej tolerowany.

Mirapexin - zawiera pramipexol - lek naśladujący działanie dopaminy, podobny do bromokryptyny, pergolidu i ropinirolu.

Pronoran - zawiera piribedil. To kolejny preparat dopaminowy, dostępny od początku roku 2003 w Polsce. Niekiedy dobrze działa u osób, które nie tolerują Permaxu.

Viregyt-K, Amantix - preparaty amantadyny, która działa w kilku mechanizmach: naśladuje dopaminę, atropinę i hamuje działanie tak zwanych aminokwasów pobudzających, daje średniego stopnia efekt objawowy, przydatna w połączeniu z Jumexem u pacjentów nie tolerujących mocniejszych leków. Jej skuteczność jako jedynego leku w terapii wyczerpuje się po kilku - kilkunastu miesiącach.

Parkopan, Artane - lek zawierający triheksyfenidyl, syntetyczny preparat o działaniu atropinowym. Mechanizm jego działania polega na wyrównaniu zaburzonej równowagi między osłabionym układem komórek mózgu i ich połączeń wykorzystujących dopaminę i nadmiernie działającym układem opierającym się na acetylocholinie. Może być stosowany sam oraz razem z innymi lekami, szczególnie przydatny u chorych z dużym ślinieniem, łatwo powoduje zaburzenia psychiczne, szczególnie u starszych osób, suchość w ustach, zaparcia. Jest przeciwwskazany w jaskrze, przeroście prostaty. Należy go wprowadzać, stopniowo zwiększając dawkę.

Akineton, Pridinol, Polmesilat - leki o bardzo podobnym działaniu do parkopanu ale o znacznie słabszej sile.

Madopar - silny lek, zawierający lewodopę i benzserazyd. Lewodopa po przedostaniu się do mózgu jest przetwarzana w brakującą dopaminę. Lek dostępny w postaci kapsułek 62.5, 125, 250, tabletek 250 (łatwo dzielących się) i tabletek rozpuszczalnych po 62,5 i 125 mg (Madopar dispersible). Stosowany w zaawansowanej chorobie, lek wprowadza się stopniowo do dawek w wielkości zależnej od uzyskanego efektu. Przy długotrwałej terapii powoduje komplikacje opisane wcześniej.

Nakom, Sinemet - również silne leki, zawierające lewodopę i karbidopę, dostępne w postaci tabletek 125 i 250 (uwagi, jak przy madoparze).

Poldomet, Pardopa - polskie odpowiedniki Nakomu.

Sinemet CR 50/200, Madopar HBS 125 - preparaty lewodopy depot (o przedłużonym działaniu), stosowane w różnych stadiach choroby. W połączeniu z konwencjonalną postacią lewodopy umożliwiają wydłużenie czasu działania pojedynczej dawki oraz poprawiają komfort godzin nocnych.

Tasmar - zawiera tolkapon, Tasmar jest przeznaczony do stosowania w skojarzeniu z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę u pacjentów odpowiadających na leczenie lewodopą, z idiopatyczną postacią choroby Parkinsona i towarzyszącymi fluktuacjami ruchowymi, w przypadkach braku reakcji lub nietolerancji innych inhibitorów COMT. Tasmar zmniejsza rozkład lewodopy w organizmie, wobec czego zwiększa jej dostępność w organizmie. Leczenie preparatem Tamar należy przerwać w przypadku braku poprawy po 3 tygodniach stosowania. Ze względu na ryzyko wystąpienia ostrego uszkodzenia wątroby, Tasmar nie powinien być lekiem wspomagającym pierwszego wyboru stosowanym w terapii skojarzonej z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę. Czynność wątroby powinna być oceniona przed rozpoczęciem leczenia preparatem Tasmar, a następnie monitorowana co 2 tygodnie w ciągu pierwszego roku terapii, co 4 tygodnie w ciągu kolejnych 6 miesięcy, a potem co 8 tygodni. Leczenie preparatem Tasmar należy także przerwać w przypadku stwierdzenia zwiększenia aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) i/lub AspAT (aminotransferazy asparaginowej) powyżej górnej granicy normy lub pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych wskazujących na rozpoczynającą się niewydolność wątroby. Tasmar jest ponownie w sprzedaży w Polsce od maja 2005 roku.

Comtan - entakapon, lek o bardzo podobnym mechanizmie działania, jak Tasmar. Sam nie ma działania przeciw parkinsonowskiego. Musi być podawany wraz z każdą dawką leków zawierających lewodopę. Nadal nie refundowany, więc bardzo drogi.

Britaject - apomorfina stosowana w formie zastrzyków podskórnych (jak insulina) działa błyskawicznie. Szczególnie przydatna w nagłych, nie dających się przewidzieć napadach bezruchu lub w bardzo przykrych zaburzeniach związanych z końcem działania preparatów lewodopy. Od wielu lat stosowana w Europie zachodniej i USA. W Polsce dostępna jest na import indywidualny i niewielu lekarzy ma doświadczenie z jej stosowaniem.

Kolejne wymienione leki nie zaliczają się ściśle do grupy leków przeciwparkinsonowskich. Mogą jednak służyć w uzupełnieniu terapii pewnych objawów parkinsonizmu.

Propranolol - lek stosowany w kardiologii, może służyć do prób leczenia drżenia słabo poddającego się preparatom lewodopy.

Clonazepam - lek przeciw-padaczkowy, poza tym skuteczny w niektórych rodzajach drżenia oraz jako lek nasenny.

Klozapol, Leponex - klozapina stosowana głównie w psychiatrii oraz w polekowych zaburzeniach psychicznych w chorobie Parkinsona. Może być też skuteczna w drżeniu parkinsonowskim oraz w depresji na tle choroby Parkinsona. Próbuje się też stosować ten lek w przypadku trudnych do leczenia dyskinez, występujących podczas leczenia preparatami lewodopy.

Rispolept (risperidon), Zyprexa (olanzapina) - podobnie jak klozapina, to nietypowe neuroleptyki, leki psychiatryczne, przydatne w leczeniu polekowych zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona W porównaniu z innymi neuroleptykami wykazują mniejsze działanie uboczne niekorzystne w chorobie Parkinsona.

Aurorix i Mocloxil (moklobemid) - lek przeciwdepresyjny, przydatny w leczeniu depresji towarzyszącej chorobie Parkinsona, wykazuje też słabe działanie przeciw-parkinsonowskie, podobne do selegiliny.

Dysport, Botox (toksyna botulinowa) - substancja podawana we wstrzyknięciach domięśniowych, blokująca na kilka - kilkanaście tygodni bolesne kurcze mięśni na tle dyskinez końca i początku dawki.

Leki przeciwwskazane w chorobie Parkinsona
Pacjent z parkinsonizmem powinien unikać leków, osłabiających działanie dopaminy, ponieważ pogarszają one zaburzenia ruchowe w chorobie Parkinsona.
Do leków tych należą tak zwane neuroleptyki - stosowane w psychiatrii, w leczeniu halucynacji i urojeń (haloperidol, fenactil, sulpiryd i wiele innych). Podobnie szkodliwie może działać popularny metoclopramid, stosowany w leczeniu dolegliwości pokarmowych na tle nieprawidłowej motoryki jelit.
Witamina B6 (pirydoksyna) nie powinna być stosowana w dużych dawkach u osób przyjmujących preparaty lewodopy. Dotyczy to wyłącznie ilości podawanych w postaci zastrzyków domięśniowych. Witamina B6 zwiększa przemianę lewodopy w dopaminę, zanim lewodopa przedostanie się do mózgu, przez co osłabia efekt przeciw parkinsonowski i zwiększa objawy niepożądane. Ilość witaminy B6 zawarta w prostych tabletkach i doustnych preparatach wielowitaminowych nie stanowi jednak żadnego problemu.
Takryna (tacrine), lek podawany w celu poprawy funkcji pamięci w chorobie Alzheimera, nie powinien być zażywany przez osoby z chorobie Parkinsona. Zwiększa on działanie układu komórek mózgu i ich połączeń opartych na acetylocholinie, nasilając przez to parkinsonizm.
Efedryna stosowana dla podwyższenia ciśnienia tętniczego, zwiększa drżenie, niepokój i bezsenność.

Leki o nie potwierdzonym znaczeniu
Ostateczne wyniki wieloośrodkowego międzynarodowego badania klinicznego nad znaczeniem podawania witaminy E (tokoferolu) w chorobie Parkinsona nie wykazały, aby jej regularne stosowanie zwalniało postęp choroby.
Kilka innych przykładów to substancje nie mające wpływu na objawy i przebieg choroby Parkinsona, przereklamowane ze względów komercyjnych. Są to między innymi: witamina C, melatonina, NADH, preparaty wielowitaminowe. Te ostatnie mogą być bardzo kosztowne. Pamiętaj - nie przepłacaj bez potrzeby.

Czy wolno nagle odstawić leki przeciwparkinsonowskie?
Leki zawierające lewodopę (Poldomet, Pardopa, Nakom, Sinemet, Madopar) nie mogą być gwałtownie przerywane. Niesie to bowiem ryzyko wystąpienia powikłania zagrażającego życiu, tak zwanego złośliwego zespołu neuroleptycznego (śpiączka, sztywność, wysoka gorączka). W razie konieczności czasowego odstawienia tych leków z powodu operacji w znieczuleniu ogólnym, niezbędna jest konsultacja neurologiczna. Dotyczy to również leków naśladujących działanie dopaminy (Permax, Bromergon, Bromocorn, Parlodel).
Niebezpieczne dla życia może być również nagłe zaprzestanie podawania leków o działaniu atropinowym (Parkopan, Polmesilat, Pridinol, Akineton). Preparatem atropinowym (antycholinergicznym) w postaci zastrzyków, który może być podawany w okresie okołooperacyjnym, jest Ponalid (etylbenzatropina).
Leki zawierające selegilinę, amantadynę i tolkapon mogą być odstawione z dnia na dzień, ale pod warunkiem dokonania modyfikacji dawki pozostałych podawanych leków.

Opr. Dr n.med. Jakub Sienkiewicz

Z przyjemnością informujemy, że preparat SINEMET CR 200/50 (levodopa + carbidopa), tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, po wielu latach niekorzystnej odpłatności, jest już dostępny dla pacjentów z chorobą Parkinsona za opłatą ryczałtową (3,20 PLN za opakowanie).

Wyślij do znajomego     Wydrukuj
Do góry
Copyright 2004-2014 parkinson.sos.pl - Fundacja "Żyć z chorobą Parkinsona"